FERRUM S.A.
Roczne jednostkowe sprawozdanie finansowe za okres 12 miesięcy kończący się 31 grudnia 2022 roku
(w tysiącach złotych, o ile nie zaznaczono inaczej)
12
Rzeczowe aktywa trwałe
Rzeczowe aktywa trwałe ujmowane są w cenie nabycia lub w koszcie wytworzenia. Na moment początkowego ujęcia środków trwałych
ujmowane są przewidywane koszty ich demontażu, usunięcia i przywrócenia do stanu pierwotnego miejsca, w którym dany składnik
aktywów się znajduje i których obowiązek poniesienia powstaje w chwili instalacji składnika aktywów lub jego używania. Koszty
finansowania zewnętrznego, które można bezpośrednio przyporządkować nabyciu, budowie lub wytworzeniu składnika aktywów,
aktywuje się jako część ceny nabycia lub kosztu wytworzenia tego składnika aktywów.
Specjalistyczne znaczące części zamienne, których wykorzystania oczekuje się przez czas dłuższy niż jeden rok ujmuje się jako
rzeczowe aktywa trwałe. Podobnie ujmuje się te części zamienne oraz wyposażenie związane z serwisem, które mogą być
wykorzystywane jedynie dla poszczególnych pozycji rzeczowych aktywów trwałych. Pozostałe części zamienne oraz wyposażenie
związane z serwisem wykazuje się jako zapasy i ujmuje w wyniku lub stracie w momencie ich wykorzystywania.
Amortyzację rozpoczyna się, gdy środek trwały jest dostępny do użytkowania. Amortyzację zaprzestaje się na wcześniejszą z dat:
środek trwały zostaje zaklasyfikowany jako przeznaczony do sprzedaży lub zostaje usunięty z ewidencji bilansowej na skutek
likwidacji, sprzedaży, bądź wycofania z użytkowania.
Na dzień, gdy środek trwały jest dostępny do użytkowania, ustalane są okres lub stawka i metoda jego amortyzacji oraz wartość
końcowa.
Aktywa amortyzowane są poddawane przeglądom pod kątem utraty wartości, jeżeli zdarzenia lub zmiany okoliczności wskazują, że
wartość bilansowa może być niemożliwa do odzyskania. Odpis aktualizujący z tytułu utraty wartości wykazuje się w wysokości, o którą
wartość bilansowa składnika aktywów przewyższa wartość odzyskiwalną. Wartość odzyskiwalna stanowi wyższą z dwóch wartości:
wartości godziwej pomniejszonej o koszty doprowadzenia do sprzedaży i wartości użytkowej. Dla potrzeb oceny utraty wartości aktywa
grupuje się na najniższym poziomie, dla którego występują możliwe do zidentyfikowania przepływy pieniężne (ośrodki wypracowujące
środki pieniężne).
Niefinansowe aktywa, w odniesieniu do których uprzednio stwierdzono utratę wartości, ocenia się na każdy dzień bilansowy pod kątem
występowania przesłanek wskazujących na możliwość odwrócenia dokonanego odpisu.
W sprawozdaniu z sytuacji finansowej środki trwałe wykazane są w wartości netto, to znaczy w wartości początkowej pomniejszonej
o dotychczas dokonane odpisy amortyzacyjne oraz odpisy aktualizujące z tytułu utraty wartości. Wartość końcową oraz okres
użytkowania składnika aktywów weryfikuje się co najmniej na koniec każdego roku finansowego.
Przykładowe okresy użytkowania są następujące:
-budynki 25 – 40 lat
-obiekty inżynierii lądowej 10 – 20 lat
-urządzenia techniczne i maszyny 3 – 50 lat
-środki transportu 3 - 16 lat
-komputery i instalacje komputerowe 3 lata
Zarząd Spółki dokonuje weryfikacji okresów ekonomicznej użyteczności aktywów trwałych podlegających amortyzacji. Na dzień
bilansowy okresy użyteczności aktywów przyjęte przez Spółkę dla celów amortyzacji odzwierciedlają oczekiwany okres przynoszenia
korzyści ekonomicznych przez aktywa w przyszłości.
Inwestycje w jednostki zależne
Udziały w jednostkach zależnych są na dzień sprawozdawczy wyceniane według cen nabycia po pomniejszeniu o odpisy z tytułu
utraty wartości.
Nieruchomości inwestycyjne
Nieruchomość inwestycyjna to nieruchomość (grunt, budynek lub część budynku albo oba te elementy), które Spółka traktuje jako
źródło przychodów z czynszów lub utrzymuje w posiadaniu ze względu na spodziewany przyrost ich wartości, względnie obie te
korzyści, przy czym nieruchomość taka nie jest:
- wykorzystywana w produkcji, dostawach towarów, świadczeniu usług lub czynnościach administracyjnych ani też
- przeznaczona do sprzedaży w ramach zwykłej działalności Spółki.
Do wyceny nieruchomości inwestycyjnej Spółka stosuje model wartości godziwej. Oznacza to, że wartość godziwa nieruchomości to
cena, którą otrzymano by za sprzedaż składnika aktywów lub zapłacono by za przeniesienie zobowiązania w transakcji między
uczestnikami rynku przeprowadzonej na zwykłych warunkach na dzień wyceny.
Aktywa z tytułu prawa do użytkowania, które spełniają definicję nieruchomości inwestycyjnej, prezentowane są w sprawozdaniu z
sytuacji finansowej jako nieruchomości inwestycyjne.
Szacunek wartości godziwej przeprowadza się na koniec roku chyba, że w trakcie okresu zaistnieją zdarzenia lub okoliczności
wskazujące na możliwość istotnej zmiany wartości godziwej nieruchomości inwestycyjnej.
Zysk lub strata wynikająca ze zmiany wartości godziwej nieruchomości inwestycyjnej wpływa na zysk lub stratę netto w okresie, w
którym nastąpiła zmiana.
Zapasy
Zapasy wycenia się w cenie nabycia lub koszcie wytworzenia lub też według wartości netto możliwej do uzyskania, w zależności od
tego, która z kwot jest niższa.
Na cenę nabycia lub koszt wytworzenia zapasów składają się wszystkie koszty zakupu, koszty przetworzenia oraz inne koszty
poniesione w trakcie doprowadzenia zapasów do ich aktualnego miejsca i stanu.
Produkty gotowe oraz produkcję w toku wycenia się według rzeczywistego kosztu wytworzenia, na który składają się koszty
pozostające w bezpośrednim związku z danym produktem oraz uzasadnione części kosztów pośrednich związanych z wytworzeniem
danych produktów i produkcji w toku.
Rozchód wyrobów gotowych dokonuje się według cen przeciętnych tj. w wysokości średniej ważonej rzeczywistego kosztu
wytworzenia stanu produktów na początek okresu sprawozdawczego i ich przychodów z produkcji w ciągu tego okresu.