
Jednostkowe Roczne Sprawozdanie Finansowe PGF S.A. za rok 2022
7
Amortyzacja składników rzeczowych aktywów trwałych rozpoczyna się w momencie, gdy są one
dostępne do użytkowania. Szacunkowe okresy użytkowania, wartości rezydualne i metoda
amortyzacji podlegają weryfikacji na koniec każdego roku.
Aktywa trwałe przeznaczone do sprzedaży wycenia się w kwocie niższej z jego wartości bilansowej i
wartości godziwej pomniejszonej o koszty zbycia. Na różnicę między wartością bilansową a wartością
godziwą tworzy się odpis aktualizujący odnoszony w wynik finansowy w sprawozdaniu z całkowitych
dochodów.
Zysk bądź straty wynikłe ze sprzedaży lub likwidacji pozycji rzeczowego majątku trwałego określa się
jako różnicę między przychodami ze sprzedaży, a wartością bilansową tych pozycji i ujmuje się w
zysku lub stracie okresu sprawozdawczego w pozostałych przychodach lub kosztach operacyjnych.
Wartości niematerialne nabyte w oddzielnej transakcji wycenia się wg. cen nabycia lub kosztu
wytworzenia. Po ujęciu początkowym wartości niematerialne są wykazywane w cenie nabycia
pomniejszonej o umorzenie i odpisy aktualizujące z tytułu utraty wartości. Wartości niematerialne o
określonym okresie użytkowania są poddawane testom na utratę wartości każdorazowo, gdy istnieją
takie przesłanki lub na koniec każdego roku obrotowego. Wartości niematerialne o określonym okresie
użytkowania amortyzowane są metoda liniową, a okresy użytkowania weryfikuje się co najmniej na
koniec każdego roku obrotowego.
Odpisy aktualizacyjne z tytułu utraty wartości rzeczowych aktywów trwałych i wartości niematerialnych
ujmowane są niezwłocznie jako pozostały koszt w wyniku finansowym okresu, a odwrócenie odpisu
aktualizującego ujmowane jest jako pozostały przychód w wyniku finansowym okresu.
Nieruchomości inwestycyjne obejmują nieruchomości, które utrzymywane są w celu uzyskania
korzyści z tytułu czynszu lub zwiększenia przez nie wartości, albo w obu tych celach jednocześnie.
Nieruchomość inwestycyjną początkowo wycenia się w cenie nabycia lub w koszcie wytworzenia, z
uwzględnieniem kosztów transakcji i kosztów finansowania zewnętrznego. Po początkowym ujęciu,
Spółka wycenia wszystkie nieruchomości inwestycyjne w cenie nabycia pomniejszając je o
skumulowaną amortyzację i odpisy z tytułu utraty wartości.
Stosując do wyceny nieruchomości inwestycyjnej model ceny nabycia Spółka zgodnie z MSSF 5
Aktywa trwałe przeznaczone do sprzedaży oraz działalność zaniechana, analizuje, czy spełnia ona
kryteria zaliczenia jej do kategorii przeznaczonych do sprzedaży lub należy do grupy do zbycia, która
została zakwalifikowana jako przeznaczona do sprzedaży.
Nieruchomości inwestycyjne usuwa się z ksiąg w momencie ich zbycia lub w przypadku trwałego
wycofania z użytkowania, jeżeli nie oczekuje się uzyskania w przyszłości żadnych korzyści
wynikających z jej zbycia.
Aktywa finansowe
Aktywa finansowe ujmowane są, gdy jednostka staje się stroną danego instrumentu finansowego.
Jednostka klasyfikuje aktywa finansowe zgodnie z MSSF 9 jako:
- aktywa finansowe wyceniane w wartości godziwej przez wynik finansowy,
- aktywa finansowe w zamortyzowanym koszcie,
- aktywa finansowe wyceniane w wartości godziwej przez inne całkowite dochody.
Klasyfikacja pozycji uzależniona jest od modelu biznesowego oraz spełnienia kryteriów realizacji
przepływów pieniężnych.
Aktywa finansowe w wartości godziwej przez wynik finansowy wyceniane są w momencie
początkowego ujęcia w wartości godziwej bez uwzględniania kosztów transakcyjnych.
Aktywa finansowe z pozostałych kategorii (z wyjątkiem należności handlowych) w momencie
początkowego ujęcia wycenia się w wartości godziwej powiększonej o koszty transakcji, które mogą
być bezpośrednio przypisane do nabycia lub powstania składnika aktywów finansowych.
Na dzień bilansowy aktywa finansowe w wartości godziwej przez wynik finansowy wycenia się:
w wartości rynkowej – jeżeli istnieje dla nich aktywny rynek,
w określonej w inny sposób wartości godziwej, o ile brak jest aktywnego rynku.
Spółka stosuje techniki wyceny, które są odpowiednie do okoliczności i w przypadku których są
dostępne dostateczne dane do ustalenia wartości godziwej, przy maksymalnym wykorzystaniu
odpowiednich obserwowalnych danych wejściowych i minimalnym wykorzystaniu nieobserwowalnych
danych wejściowych. Dostępność odpowiednich danych wejściowych i ich względna subiektywność
mogą mieć wpływ na wybór przez Spółkę odpowiednich technik wyceny.